Wiele osób zastanawia się czym jest psychoterapia.

W literaturze (Cierpiałkowska, Czabała, 2005, s. 271) uznaje się, że psychoterapia jest: zamierzonym, planowanym działaniem; prowadzona jest przez odpowiednio wyszkolonych profesjonalistów; podejmowana jest wobec osób o różnych zaburzeniach psychicznych, zaburzeniach zachowania czy problemach zdrowotnych; ma na celu zmianę wzorców zachowania czy struktur lub procesów intrapsychicznych.

Co to znaczy?

Psychoterapia to celowe i zaplanowane działania mające na celu niesienie pomocy osobie doświadczającej zaburzeń psychicznych lub psychosomatycznych. Psychoterapia jest prowadzona przez osoby, które ukończyły szkołę psychoterapii lub są w trakcie. Psychoterapia ma na celu zmianę wzorców zachowań, lub dominujących negatywnych schematów działania i myślenia prowadzących do powstawania cierpienia oraz objawów. Cele psychoterapii są zależne od zgłaszanych przez osobę potrzeb i są ustalane wspólnie z nią – może to być zarówno poradzenie sobie z takimi zaburzeniami jak: lęk, depresja, nerwica, jak i  poprawa samopoczucia czy lepsze zrozumienie siebie. Psychoterapia trwa zazwyczaj od kilku do kilkunastu miesięcy.

Co poprzedza psychoterapię?

Spotkania konsultacyjne czyli rozmowa z psychologiem w celu diagnozy sytuacji problemowej. Konsultacja daje możliwość wspólnego zastanowienia się co jest problemem i jakie cele w terapii są możliwe do osiągnięcia. Psycholog za pomocą kolejnych pytań, a czasami specjalistycznych narzędzi diagnostycznych, określa stan emocjonalny, poznawczy i społeczny osoby zgłaszającej się pomoc. Psycholog dzięki diagnozie może wyjaśniać znaczenie pojawiających się objawów oraz planować psychoterapię. Diagnoza jest procesem wzajemnego komunikowania się – osoba zgłaszająca się po pomoc informuje, jakie są jego problemy, a psycholog korzystając z wiedzy wspólnie z daną osobą ustala możliwe cele do zrealizowania. Efektem spotkań konsultacyjnych jest określenie problemu, ustalenie celu i efektu zmiany.

Jakie są formy pomocy w psychoterapii?

– psychoterapia indywidualna

– psychoterapia grupowa

– psychoterapia rodzinna

– psychoterapia par i małżeństw

– psychoterapia dzieci i młodzieży

W psychoterapii wyróżniamy różne nurty psychoterapeutyczne – systemowy, humanistyczny – Gestalt, psychodynamiczny, poznawczo-behawioralny, Analiza Transakcyjna, psychoanalityczny – co  więc łączy wszystkie nurty psychoterapii?

David Orlinsky i Kenneth Howard (1987) wskazali na pięć wspólnych cech wszystkich terapii:

• Tworzenie kontraktu terapeutycznego
• Interwencje terapeutyczne
• Terapeutyczna więź między terapeutą a pacjentem
• Wzajemny wpływ pacjenta i terapeuty na siebie
• Realizacja celów sesji i terapii